Adres szerokopasmowy: Skład i funkcja adresu IP

Jeśli informacje i usługi mają być przekazywane do wszystkich urządzeń i komponentów w sieci, wykorzystuje się w tym celu adres rozgłoszeniowy. Składa się on z prawidłowych adresów IP i maski sieci i jest używany przez …

Adres szerokopasmowy: Skład i funkcja adresu IP

Kundenbeziehungen werden mit CRM Systemen gesteuert

  1. Magazyn
  2. »
  3. Artykuł
  4. »
  5. Netzwerk
  6. »
  7. Adres szerokopasmowy: Skład i funkcja adresu IP

Jeśli informacje i usługi mają być przekazywane do wszystkich urządzeń i komponentów w sieci, wykorzystuje się w tym celu adres rozgłoszeniowy. Składa się on z prawidłowych adresów IP i maski sieci i jest używany przez administratorów do sprawdzania pomyślnej transmisji pakietów danych. W tym artykule powiemy Ci, jakie różne rodzaje adresów rozgłoszeniowych. Pokażemy również, jak znaleźć adres rozgłoszeniowy swojej sieci z pomocą przykładu.

Czy istnieją również adresy rozgłoszeniowe dla adresów MAC?

Tak, ale w przeciwieństwie do rozgłaszania IP, używa się tu adresu, w którym wszystkie 48 bitów jest ustawione na „1“ (FF-FF-FF-FF-FF).

Czy za pomocą broadcastu mogę również wysyłać wiadomości do wybranych uczestników?

Nie, broadcast zawsze dociera do wszystkich uczestników sieci lokalnej. Jeśli chcesz wysyłać pakiety danych do wybranych odbiorców, musisz użyć multicastu.

Jaka jest różnica między adresem broadcast a adresem sieciowym?

Adres sieci (lub adres podsieci) jest zawsze pierwszym adresem sieci, adres rozgłoszeniowy – ostatnim. Żaden z nich nie może być przypisany do hostów.

Definicja: Co to jest „broadcast“ i do czego służy?

W informatyce broadcast to wiadomość, która jest wysyłana jednocześnie do wszystkich uczestników sieci.

Die Broadcast-Adresse wird auch beim Drucken genutzt
Broadcasty spełniają również zadanie w poligrafii: protokół komunikacyjny SMB wykorzystuje je do wyszukiwania udziałów plików i drukarek w sieci lokalnej.

Stosuje się je zwykle w sieci komputerowej, gdy IP odbiorcy wiadomości jest jeszcze nieznane. Transmisje są wykorzystywane m.in. przez procesy DHCP, ARP czy Wake-On-LAN , ale obsługujące sieć gry komputerowe również je wykorzystują, np. do wyszukiwania list otwartych gier w sieci.

Protokół komunikacyjny SMB również wykorzystuje transmisje do wyszukiwania udziałów w plikach i drukarkach w sieci lokalnej.

2 Rozróżnia się dwa rodzaje rozgłaszania

W przypadku rozgłaszania pakiet danych dociera do wszystkich uczestników w sieci lokalnej bez konieczności ich wyraźnego określenia jako odbiorców. Każdy odbiorca może go wówczas otworzyć, zinterpretować zawarte w nim informacje i zareagować na nie (tj. wykonać instrukcje) lub odrzucić komunikat.

Rozróżnia się dwa rodzaje rozgłaszania:

  • Przy rozgłaszaniu ograniczonym jako adres docelowy podawany jest 255.255.255.255. Technicznie jest to skierowane do wszystkich istniejących adresów, ale w rzeczywistości cel znajduje się zawsze w (własnej) sieci lokalnej i dlatego może być bezpośrednio przekształcony w broadcast ethernetowy. Pakiety limited broadcast nie są przekazywane przez router.
  • Z kolei przy rozgłaszaniu ukierunkowanym celem są zawsze wszyscy odbiorcy z określonej sieci. W tym przypadku adres broadcast składa się z IP sieci docelowej i ustawienia wszystkich bitów hosta na wartość „1“. Dedykowany adres rozgłoszeniowy („directed broadcast address“) zawiera zatem tylko jedynki jako przyrostek. Jeżeli miejsce docelowe nie znajduje się we własnej sieci, pakiet danych jest przekazywany przez router i dopiero w sieci docelowej zamieniany na Ethernet broadcast. Warunkiem tego jest jednak, że sieć źródłowa i docelowa są różne. Jeżeli sieć źródłowa i docelowa są identyczne, mówi się o tzw.„localbroadcast“, co w tym przypadku jest równoznaczne z„limited broadcast„.

Dobrze wiedzieć: Bity hosta to część adresu IP, za pomocą której można zidentyfikować konkretnego hosta w podsieci. Maska podsieci określa, która część adresu jest używana dla bitów sieci, a która dla bitów hosta. Na przykład adres IPv4 192.168.0.53/28 będzie miał część bitową hosta równą 4, ponieważ 28 z 32 dostępnych bitów jest już zarezerwowanych dla części sieciowej.

Ustalenie adresu rozgłoszeniowego może być bardzo czasochłonne.

Aby określić adres rozgłoszeniowy swojej sieci, potrzebujesz najpierw adresu IP i maski podsieci swojego komputera. Najłatwiejszym sposobem ich uzyskania jest użycie wiersza poleceń:

  1. Wpisz„cmd“ w wierszu wyszukiwania menu start, aby otworzyć konsolę systemu Windows.
  2. Wpisz polecenie
ipconfig /all

Oprócz różnego rodzaju ciekawych informacji (np. o DNS, DHCP czy standardowej bramie), zwróci ono również Twój własny adres IP i odpowiadającą mu maskę podsieci. Możesz je teraz wykorzystać do uzyskania adresu rozgłoszeniowego.

ipconfig/all Ergebnis in der Eingabeaufforderung
Oprócz wszelkiego rodzaju innych interesujących informacji, polecenie ipconfig /all zwróci również Twój własny adres IP i związaną z nim maskę podsieci.

Nasz testowy komputer ma adres IP 192.168.178.41 i maskę podsieci 255.255.255.0. Ten ostatni jest jednak zwykle przedstawiany w postaci tzw. sufiksu CIDR („Classless Inter-Domain Routing“) .

Adres IPv4 ma zawsze rozmiar 32 bitów i składa się z 4 oktetów. Maska podsieci z naszego przykładu wygląda w notacji binarnej następująco:

11111111.11111111.11111111.00000000

Z tego można teraz wyprowadzić notację CIDR, ponieważ jest ona określona przez liczbę jedynek. W naszym przykładzie 3 oktety są w pełni zajęte przez bity sieciowe, co oznacza, że mamy 3 x 8 = 24 jedynki i tym samym CIDR o wartości /24. Pozostałe 8 bitów (32 – 24) jest zarezerwowane dla obszaru hosta.

3.1 Określenie liczby hostów

Na podstawie CIDR możemy teraz obliczyć liczbę hostów. Wiemy już, że 8 bitów jest zarezerwowanych dla części hostowej, co oznacza, że teoretycznie można by przypisać 2 do potęgi 8 (czyli 256) adresów. W naszym przykładzie mamy jednak „tylko“ 254 adresy, ponieważ musimy odjąć adres sieciowy i adres rozgłoszeniowy.

3.2 Obliczanie adresu rozgłoszeniowego

Aby obliczyć adres rozgłoszeniowy z powyższych informacji, wszystkie bity hosta w naszym adresie IP ustawiamy na 1. Aby to zrobić, musimy je również przekonwertować na notację binarną:

11000000.10101000.10110010.101001

Z poprzedniego rozdziału wiemy już, że mamy jeszcze 8 bitów dostępnych dla zakresu hosta Oznacza to, że ustawiamy wszystkie bity ostatniego oktetu na „1“.

11000000.10101000.10110010.111111

Zatem w notacji dziesiętnej nasz adres rozgłoszeniowy to:

192.168.178.255

Wskazówka: Jeśli obliczanie jest dla Ciebie zbyt skomplikowane i czasochłonne, możesz po prostu skorzystać z jednego z darmowych kalkulatorów adresów (np. tego od Netways) w Internecie.

Artykuły powiązane