Wraz z Windows 10 Microsoft w dużej mierze pozbawił użytkowników możliwości samodzielnego decydowania o tym, jakie aktualizacje i uaktualnienia są instalowane w systemie. W poniższym artykule przedstawiamy sytuację raz jeszcze, dajemy wskazówki, jak obejść niektóre z ograniczeń, a także przedstawiamy narzędzia, które niemal dają użytkownikom swobodę, do której przywykli pod Windows 10.
Spis treści
Dodatek 05/2019: Innowacje od wersji 1903 systemu Windows 10
Wraz z aktualizacją do systemu Windows 10 w wersji 1903, firma Microsoft zmieniła kontrolę nad Windows Update.
- Aktualizacje funkcji nie są już instalowane automatycznie. Dopiero gdy wsparcie dla aktualnie używanej wersji systemu Windows wygaśnie, system Windows 10 będzie próbował samodzielnie zainstalować aktualizację.
- Aktualizacje mogą być teraz generalniewstrzymane na okres do 35 dni zarówno w edycji Home, jak i Pro .

Aktualizacje i uaktualnienia do wersji Windows 10 1809
W przypadku systemu Windows 10, Microsoft sprawił, że dystrybucja aktualizacji odbywa się niemal automatycznie. W zasadzie nie ma możliwości, aby użytkownik miał wpływ na dystrybucję aktualizacji. Zmieniło się to dopiero wraz z aktualizacją Windows 10 Fall Creators Update do wersji 1709 (patrz poniżej).
W Windows 10 wszystkie opcje związane z Windows Update są podsumowane w Ustawieniach – Aktualizacja i zabezpieczenia – Windows Update.

Nie kryje się tam nic więcej niż „Sprawdź aktualizację“. Jeśli Windows 10 znajdzie aktualizacje, to z reguły są one instalowane bezpośrednio. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, gdy Windows 10 (od edycji Professional) jest zaopatrywany w aktualizacje w sieci firmowej za pomocą usługi Windows Server Update Service (WSUS) lub System Center Configuration Manager (SCCM).
Dodatkowe funkcje można znaleźć za wpisem „Opcje zaawansowane“. Dotyczą one jednak tylko możliwości poinformowania przed planowanym restartem, pobierania aktualizacji także dla innych produktów Microsoftu za pomocą Windows Update czy zmiany rodzaju przesyłania aktualizacji. Insider builds, czyli „wersje przedpremierowe z nowymi funkcjami“, można również rozpocząć lub zakończyć po wzięciu udziału w programie insider, który zmienia użytkownika w beta testera innowacji w Windows 10.

Aktualizacje funkcji.
Microsoft rozróżnia od Windows 10 aktualizacje i uaktualnienia. Aktualizacje to te, które głównie naprawiają problemy z bezpieczeństwem i są zwykle dostarczane bezpośrednio po comiesięcznym patchdayu w drugi wtorek miesiąca za pośrednictwem Windows Update. Aktualizacje są przeznaczone przez Microsoft do włączenia nowych lub zmodyfikowanych funkcji systemu operacyjnego i podkreślają zamiar Microsoftu, aby zapewnić Windows 10 z nowymi lub zmodyfikowanymi funkcjami ponownie i ponownie bez wprowadzania nowego systemu Windows na rynek. Dlatego aktualizacje te są często określane jako aktualizacje funkcji. W systemie Windows 10 nie ma już opcjonalnych aktualizacji, jak to było w przypadku systemu Windows 7 lub Windows 8.x.
Tylko dla aktualizacji z Windows 10 Professional (wszystkich poza Home Edition) Microsoft oferuje opcję ich resetowania, którą można aktywować poprzez Windows Update w Ustawieniach.

Efekt tego jest taki, że aktualizacje pozostają poza systemem przez 4 miesiące zanim zostaną zainstalowane. Jeśli w sieci firmowej używany jest WSUS lub SCCM, dystrybucja może być opóźniona o kolejne 8 miesięcy.
Użytkownicy domowej edycji Windows 10 nie mają jednak możliwości uniemożliwienia dystrybucji uaktualnień w momencie ich wydania.
Wystarczy zablokować aktualizacje i uaktualnienia w systemie Windows 10: Dzięki darmowemu narzędziu StopUpdates10 użytkownicy systemu Windows 10 mogą zatrzymać wszystkie aktualizacje i uaktualnienia jednym kliknięciem, bez konieczności ręcznego fidrygowania systemu. Narzędzie działa również dla Windows 10 Home i może równie łatwo reaktywować Windows Update.
Innym narzędziem tego typu, które nie wymaga reklam i jest równie łatwe w użyciu, jest Windows Update Blocker.
Dla użytkowników profesjonalnej edycji systemu Windows 10 od wersji 1709 w ustawieniach w zakładce Windows Update -> Opcje zaawansowane znajdziemy funkcję „Zawieszaj aktualizacje“. Pozwala ona na zawieszenie aktualizacji na urządzeniu na okres do 35 dni.

Jednak zaraz po ponownej dezaktywacji funkcji, zanim możliwe będzie ponowne zawieszenie, w systemie muszą zostać najpierw zastosowane nowe aktualizacje.
W opcjach zaawansowanych znajdziesz również opcję opóźnienia aktualizacji funkcji (dużych aktualizacji wersji, takich jak Fall Creators Update) lub aktualizacji jakości. W przypadku przełączenia na „Semi-Annual Channel“ duże aktualizacje funkcji są dostarczane dopiero po około 4 miesiącach (dawniej Current Branch for Business), natomiast „Semi-Annual Channel (Targeted)“ przyjmuje je i instaluje jak najszybciej. Microsoft wyjaśnił poszczególne terminy i co one oznaczają w artykule Updating Windows10 in the Enterprise.
Ponadto w polu wyboru poniżej masz możliwość wstrzymania aktualizacji funkcji, która obejmuje również aktualizację funkcji, na okres do 365 dni oraz aktualizacji jakości na okres do 30 dni.

Zasady grupy i rejestr
Zachowanie Windows Update może być również dostosowane dla Windows 10 w granicach poprzez polityki grupowe lub wpisy w rejestrze. Jednak nie jest to już uwzględniane przez Windows 10 Home – wbrew innym stwierdzeniom w sieci – od wersji finalnej! Poniższe uwagi dotyczą więc tylko systemu Windows 10 Professional lub wyższego.
Zasady grupowe można wywołać poprzez gpedit.msc lub stary Panel sterowania – Narzędzia administracyjne i znajdują się one w Konfiguracji komputera – Szablony administracyjne – Składniki systemu Windows – Dostosuj aktualizację systemu Windows.

Microsoft udokumentował możliwości konfiguracji poprzez zasady grupowe, jednak wiele z nich nie działa już pod Windows 10. Microsoft oferuje do pobrania nowe szablony administracyjne dla Windows 10, które ponownie zostały podsumowane w tabeli do pobrania.
Następujące ustawienia GPO mogą być również wykonane pod Windows 10 z edycji Professional bezpośrednio poprzez rejestr w ścieżce
HKEY_LOCAL_MACHINE, w której można ustawić opcje polityki systemu Windows „WindowsUpdate
można ustawić
Skonfigurować automatyczne aktualizacje
Ta znana polityka oferuje kilka możliwych ustawień po aktywacji, ale tylko dwie z nich działają poprawnie pod Windows 10.

Punkt 2: Powiadomienie przed pobraniem i instalacją
HKEY_LOCAL_MACHINE ¨Policies¨Microsoft ¨WindowsUpdate¨¨.
REG_DWORD: AUOpcje o wartości 2
REG_DWORD:ScheduledInstallDay o wartości 0 (oznacza codzienny)
REG_DWORD:ScheduledInstallTime o wartości 3 (oznacza godzinę 3 w nocy)

Pozycja 3: Automatyczne pobieranie, ale powiadomienie przed instalacją
HKEY_LOCAL_MACHINE ™Policies ™Microsoft ™Windows ™WindowsUpdate ™AU
REG_DWORD: AUOpcje o wartości 3
REG_DWORD:ScheduledInstallDay o wartości 0 (oznacza codzienną)
REG_DWORD:ScheduledInstallTime o wartości 3 (oznacza godzinę 3 w nocy)

Zablokuj wszystkie aktualizacje
Jeśli polityka „Konfiguruj automatyczne aktualizacje“ jest wyłączona, a nie aktywowana i skonfigurowana jak poprzednio, wszystkie automatyczne aktualizacje są blokowane i muszą być instalowane ręcznie.

Można to zrobić poprzez rejestr w pkt.
HKEY_LOCAL_MACHINE ¨Polityka¨ Microsoft ¨Windows ¨WindowsUpdate¨¨.
REG_DWORD: NoAutoUpdate z wartością 1
można ustawić.

Resetuj aktualizacje
Opóźnia aktualizacje funkcji (patrz wyżej).

Rejestr:
HKEY_LOCAL_MACHINE – Polityka systemu WindowsUpdate.
REG-DWORD: DeferUpgrade z wartością 1

Określenie wewnętrznej ścieżki dla usługi aktualizacji Microsoft

Rejestr:
HKEY_LOCAL_MACHINE – Polityk systemowych WindowsUpdate.
Wpis Reg-SZ z WUServer i WUStatusServer każdy ze ścieżką do serwera, a także podklucz AU z wpisem REG-DWORD UseWUServer i wartością 1.


Zdecyduj sam
W porównaniu do poprzedników Windows 10, użytkownik nie ma już praktycznie żadnego wyboru co do tego, które aktualizacje są instalowane, co czasem – także ze względu na ciągłe problemy z aktualizacjami – powoduje frustrację.
Microsoft oferuje – choć uciążliwe – rozwiązanie umożliwiające blokowanie aktualizacji w systemie Windows 10. Aby zablokować aktualizację, należy ją najpierw odinstalować, a następnie uruchomić narzędzie do rozwiązywania problemów„Pokaż lub ukryj aktualizacje„. Następnie Windows Update nie pobierze już ponownie problematycznej aktualizacji. Możesz jednak użyć narzędzia do rozwiązywania problemów, aby odblokować aktualizację. Narzędzie„Pokaż lub ukryj aktualizacje“ jest opisane we wpisie bazy wiedzy KB3073930 i można je tam również pobrać dla systemu Windows 10.



Zapobieganie aktualizacjom sterowników
Można jednak ustalić, czy Windows Update sprawdza aktualizacje sterowników i instaluje je samodzielnie. Jeśli z różnych powodów nie jest to pożądane, można to zrobić w rejestrze pod adresem
HKEY_LOCAL_MACHINE ™SOFTWARE ™Policies ™Microsoft ™Windows ™WindowsUpdate
z wpisem DWORD ExcludeWUDriversInQualityUpdate i wartością 1. W razie potrzeby należy najpierw utworzyć klucz „WindowsUpdate“.
Wpis ExcludeWUDriversInQualityUpdate musi być również dodany do katalogu
w HKEY_LOCAL_MACHINE ™SOFTWARE ™WOW6432 ™Node ™Policies ™Microsoft ™Windows ™WindowsUpdate
musi być wpisany!

Posiadacze Windows 10 Pro mogą również ustawić wartość poprzez lokalną Politykę Grupy -> Szablony administracyjne -> Składniki systemu Windows -> Windows Update, aktywując opcję „Nie uwzględniaj sterowników w aktualizacjach systemu Windows“.

Asystent rozwiązywania problemów z urządzeniami i sprzętem również informuje, że opcja jest włączona.

Zapobieganie automatycznemu ponownemu uruchomieniu po zainstalowaniu aktualizacji w Windows 10
Wraz z Windows 10 w wersji 1607 Anniversary Update, Microsoft wprowadził czasy użytkowania, w których nie jest przeprowadzany restart po aktualizacji. Można je ustawić poprzez „Ustawienia – > Aktualizacja i zabezpieczenia -> Zmień czas użytkowania“.

Dla użytkowników wersji 1607 pozostało więc tylko jedno małe narzędzie. Blokada restartu działa w tle i co godzinę dostosowuje czas użytkowania tak, aby Windows nigdy nie mógł się sam zrestartować.
Windows Update MiniTool
W społeczności powstało narzędzie, które daje użytkownikowi znacznie więcej swobody. Darmowy i bezpośrednio uruchamiany Windows Update MiniTool, który może być używany dla wszystkich wersji systemu Windows, może całkowicie zablokować mechanizm aktualizacji poprzez rejestr z NoAutoUpdate – jak opisano powyżej – nawet w systemie Windows 10 Professional. Aby to zrobić, ustaw „Automatyczne aktualizacje“ na „Wyłączone“.
Następnie za pomocą przycisku z obracającym się kołem narzędzie wyszukuje aktualizacje dla systemu poprzez klienta Windows Update systemu operacyjnego i wyświetla zainstalowane i jeszcze nie zainstalowane aktualizacje. Dzięki temu użytkownik może określić, które aktualizacje są zainstalowane w systemie.

Pozostałe przyciski funkcyjne oferują ładowanie, instalowanie i usuwanie zainstalowanych aktualizacji, a także ukrywanie niechcianych aktualizacji. Narzędzie nie jest jednak downloaderem aktualizacji, jak na przykład WindowsOfflineUpdate, ponieważ w przypadku Windows Update MiniTool poprawki są pobierane i instalowane bezpośrednio przez funkcję systemu operacyjnego.
Podsumowanie
Z punktu widzenia Microsoftu rozsądne jest stosowanie wszystkich istotnych dla bezpieczeństwa aktualizacji bezpośrednio do systemów w celu usunięcia znanych luk w zabezpieczeniach. Niemniej jednak bardziej niż irytujące jest to, że użytkownik jest tutaj pozbawiony jakiejkolwiek mocy decyzyjnej, zwłaszcza że Microsoft w przeszłości dostarczał również wadliwe i problematyczne aktualizacje w ramach Windows 10. W przypadku Windows 10 Home użytkownik jest bezradnie zdany na łaskę Microsoftu, jeśli chodzi o aktualizacje. Przynajmniej wersja Professional systemu Windows 10 oferuje nieco więcej możliwości, nawet jeśli jest się obecnie zależnym od oprogramowania firm trzecich w zakresie selektywnej instalacji aktualizacji. Podsumowując, możemy mieć tylko nadzieję, że Microsoft poprawi się przy kolejnej aktualizacji funkcji i da użytkownikowi więcej opcji.
Od wersji 1903 Windows 10 wszyscy posiadacze systemu Windows 10, a więc także w wersji Home Edition, mają jednak teraz możliwość ogólnego wstrzymania aktualizacji na okres do 35 dni. Ponadto aktualizacje funkcji nie są już instalowane automatycznie, o ile nadal zapewnione jest wsparcie dla używanej wersji systemu Windows.

