Wielu użytkowników utworzyło ISO lub pamięć USB z plikami instalacyjnymi systemu Windows 8.1 za pomocą programu „Windows 8.1 setup“. Ten plik ISO lub pamięć USB z plikami instalacyjnymi zawiera plik install.esd – ale w niektórych przypadkach (np. nośnik Windows PE) potrzebny jest plik install.wim. W tym artykule pokażemy, jak stworzyć „prawdziwe“ Win8.1.ISO (z install.wim) z Win8.1.ISO w wersji ESD, a ponadto jak zapisać „Masterwindows“ dla przyszłych instalacji.

Część 2 pokazuje niewyobrażalne możliwości install.wim.

Różnica w aktualizacji

Uaktualnienie systemu Windows 8.1 jest dostępne w wersji do pobrania w wersji 32-bitowej lub 64-bitowej oraz w pudełku DVD. Obie wersje uaktualnienia różnią się jednak diametralnie. Jeśli kupiłeś uaktualnienie jako pudełko DVD, to pod względem zawartości nośnika danych jest ono identyczne z pełną wersją systemu Windows 8. W przeciwieństwie do wersji uaktualnienia do pobrania, która zawiera tylko plik install.esd, płyta DVD ma już plik install.wim i obsługę UEFI. W pudełku DVD znajdziemy nie tylko dwa nośniki danych (jeden z wersją 32-bitową i jeden z wersją 64-bitową) systemu Windows 8.1; każda płyta DVD zawiera również plik install.wim z obrazami instalacyjnymi systemów Windows 8.1 Core i Windows 8.1 Professional.

Powyższe naturalnie dotyczy również wersji Windows 8 do pobrania.

Jeśli teraz potrzebujesz pliku install.wim do określonych obszarów zastosowań, takich jak własne środowisko Windows PE, musisz go najpierw utworzyć za pomocą instalacji próbnej, ale możesz też od razu użyć tego procesu do utworzenia indywidualnego wzorcowego systemu Windows na potrzeby przyszłych instalacji.

Dodatek 02.10.2014 r.

Zamiast podążać ścieżką opisaną w sequelu, można też wybrać alternatywę: Czytelnik wskazał nam narzędzie ESD File Converter, które może łatwo przekonwertować plik install.esd na install.wim.

Narzędzie znajdziecie w naszym archiwum oprogramowania na WinTotal: ESD File Converter

(koniec suplementu)

Przygotowania

Do tego potrzebujesz swojego Windows 8.1.ISO (ESD) oraz programu do wirtualizacji, trochę cierpliwości i pomysłu jak zamontować system operacyjny w maszynie wirtualnej – nic więcej.

Wybór maszyny wirtualnej

Znani przedstawiciele wirtualizacji to:

• VMWare – VMWare Workstation, VMWare Player
• projekt open source VirtualBox, Portable-VirtualBox
• Hyper-V – dla posiadaczy 64-bitowej wersji Windows 8.0/Pro/Enterprise

Artykuł: Radzenie sobie z wirtualnymi dyskami twardymi

Artykuł: Wirtualizacja z Hyper-V w systemie Windows 8

Uwaga: wysiłek jest taki sam dla wszystkich rozwiązań wirtualizacyjnych. Jednak zarówno VirtualBox, jak i Hyper-V używają (opcjonalnie) VHD jako formatu plików dla wirtualnych dysków twardych, które mogą być bezpośrednio zintegrowane jako dyski w systemie Windows 8, a za pomocą VHDAttach lub Disk2vhd również w systemie Windows 7. Z drugiej strony Hyper-V jest nieco bardziej wymagający, jeśli chodzi o konfigurację wirtualnych przełączników.

Najpierw opiszemy sposób z VMWare, a potem krótko sposób z VirtualBoxem i Hyper-V.

1 VMWare (Workstation, Player)

VMware Quick Setup:
– Tworzenie nowej maszyny wirtualnej
– Typowe (zalecane)
– System operacyjny zainstaluję później
– System operacyjny gościa: Microsoft Windows
– Wersja: Windows 8 lub Windows 8×64
– Nazwa maszyny wirtualnej: Użyliśmy „Windows 8Test“.
– Lokalizacja: nie zmieniaj niczego
– Maksymalny rozmiar dysku (GB): Domyślnie 60 GB

Wirtualny BIOS

NIE uruchamiaj jeszcze systemu gościa. VM powinna najpierw uruchomić się z płyty CD/DVD (SATA), czyli z płyty ESD Win8.1.ISO. W VMware kliknij dwukrotnie na „CD/DVD (SATA)“ i w pozycji „Use ISO image file“ wstaw swoje ISO. Kliknij na „OK“, aby zmiana została zastosowana.

Aby wejść do BIOS-u maszyny wirtualnej, należy wcisnąć klawisz [F2] zaraz po uruchomieniu maszyny. Wyświetlanie komunikatu BIOS-u jest jednak bardzo krótkie. Komunikat BIOS-u można jednak wydłużyć poprzez edycję pliku VMX maszyny wirtualnej – wskazówka na to. Od czasu VMware Workstation 10 i związanego z nim odtwarzacza możliwe jest również uruchamianie bezpośrednio do BIOS-u. Aby to zrobić, wystarczy kliknąć na zakładkę (w naszym przykładzie „Windows 8Test“) obok „Home“ po prawej stronie, kliknąć na „Power“ w menu kontekstowym, a następnie na „PowerOn to BIOS“.

W BIOSie za pomocą klawisza[strzałka w prawo] wybierz zakładkę „Boot“, następnie klawiszem[strzałka w dół] wybierz„CD-ROM Drive“ i naciskaj klawisz[+] (plus) na klawiaturze numerycznej klawiatury, aż wpis znajdzie się na górze. Następnie naciśnij klawisz[F10] i klawisz[Enter], aby zapisać zmianę i wyjść z BIOS-u. VM uruchamia się ponownie, naciśnij dowolny klawisz, aby uruchomić komputer z wirtualnego napędu CD z włożoną płytą ESD ISO. Otworzy się konfiguracja systemu Windows.

Konfiguracja Windows 8.1 – pierwsze uruchomienie

Rozpoczyna się instalacja systemu Windows. Postępuj zgodnie z kreatorem aż do „Customise“, a następnie zatrzymaj instalację.

Procedura konfiguracji systemu Windows:

Po języku instalacji itp. zostaniesz poproszonyo podanie klucza generycznego. Pochodzą one od samego Microsoftu i służą do skonfigurowania produktu, np. do automatycznej instalacji, ale nie nadają się do późniejszej aktywacji produktu. Nie ma znaczenia czy jest to wersja 32- czy 64-bitowa, przy wpisywaniu klucza należy uwzględnić jedynie edycję „Core“ lub „Professional“.

Dla Windows 8.1 Pro: XHQ8N-C3MCJ-RQXB6-WCHYG-C9WKB

Dla Windows 8.1 Core: 334NH-RXG76-64THK-C7CKG-D3VPT

Wpisujemy Generic Key, ponieważ „Install Tools“ do przeniesienia ze schowka nie są jeszcze zainstalowane.

Potwierdź warunki licencji.

Następnie wybierz opcję„Custom: install Windows only„.

W którym miejscu chcesz zainstalować Windows? Tutaj wystarczy kliknąć na „Next“.

Windows jest zainstalowany…

Następnie należy kilkakrotnie uruchomić ponownie komputer. Nie przerywaj tutaj – NIE naciskaj żadnego klawisza.

Po tym następuje„Customise„.

3. STOP – rozpoczyna się MasterInstall

NIE klikaj tutaj „Next“. NIE nadawaj nazwy komputerowi.

Kiedy zobaczysz ekran „Customise“, naciśnij kombinację klawiszy[Ctrl]+[Shift]+[F3]. Ta kombinacja klawiszy powoduje ponowne uruchomienie systemu z włączonym programem Sysprep (program przygotowania systemu) i zapewnia, że Windows przy następnym uruchomieniu kontynuuje przerwaną instalację z monitem o podanie nazwy komputera, założenie konta użytkownika i tak dalej.

Administrator jest wtedy automatycznie logowany.

Kliknij na kafelek„Desktop„.

Narzędzie przygotowawcze (Sysprep) jest już otwarte na pulpicie. Pod żadnym pozorem NIE należy wychodzić z narzędzia przygotowania systemu.

4. instalacja główna – konfiguracja według własnych życzeń (Sysprep)

Atrakcja: Teraz można skonfigurować Windows 8.1 według własnych życzeń i potrzeb, dostosować ustawienia, zainstalować aktualizacje Windows, zainstalować aplikacje i tak dalej. Wszystko jest następnie zapisywane w pliku install.wim. Jeśli zainstalujesz aplikację, która wymaga ponownego uruchomienia, nie stanowi to problemu. Narzędzie przygotowawcze pojawi się wtedy ponownie. Należy jednak uważać, aby nie zainstalować zbyt wiele, w przeciwnym razie plik install.wim stanie się zbyt duży dla nośnika danych (USB, DVD). Dlatego odradzamy kompletne instalacje Office w MasterWindows. Można jednak również pozostawić oryginał w takiej postaci, jeśli plik install.wim jest potrzebny tylko do innych celów.

Zainstalowaliśmy menu startowe Classic Shell i wyświetliliśmy ikony Recycle Bin, „This PC“ i User Folder poprzez menu kontekstowe pulpitu „Customise“.

Mamy „rozwiniętą“ wstążkę Eksploratora, wyłączone pole wyboru elementu, włączone rozszerzenia nazw plików i „Ukryte elementy“ w zakładce „Widok“. Ustawienia te dotyczą jednak tylko administratora, Classic Shell będzie dostępny również dla nowego użytkownika.

4.1 Problem Dziecko Aktualizacje systemu Windows

Jeśli chcesz zainstalować aktualizacje systemu Windows, zastanawiasz się, dlaczego Windows Update szuka i szuka i szuka … Do tego potrzebujesz„Windows Update PowerShell Module“ w maszynie wirtualnej. Możesz go pobrać z naszego archiwum oprogramowania lub bezpośrednio od autora, ale musi być zainstalowany w maszynie wirtualnej.

Rozpakuj archiwum. Skopiuj cały folder„PSWindowsUpdate“ do katalogu „%Windir%system32WindowsPowerShellv1.0Modules„.

Następnie otwieramy funkcję wyszukiwania kombinacją klawiszy[Windows]+[Q] (lub klawisz Windows-X i Run w systemie Windows 8) i wpisujemy „PowerShell“. Kliknij prawym przyciskiem myszy na trafienie wyszukiwania „Windows PowerShell“ i wybierz „Uruchom jako administrator“.

Najpierw zezwól na uruchomienie skryptów za pomocą polecenia:

set-executionpolicy RemoteSigned
[Enter]

Potwierdź zapytanie o bezpieczeństwo za pomocą„j“ (tak) i [Enter]. Dwa kolejne polecenia importują moduł, a następnie uruchamiają instalację aktualizacji Windows w maszynie wirtualnej.

1. polecenie:

Import-Module PSWindowsUpdate.
[Enter]

2.polecenie:

Get-WUInstall
[Enter]

Po wpisaniu „Get-WUInstall“ mija trochę czasu – bądź cierpliwy. Następnie możesz zezwolić na wszystkie aktualizacje za jednym zamachem za pomocą„a“ (tak, wszystkie).

Na środkowym pasku widać, że pobierana jest aktualizacja 3 i 4, a następnie instalowana. W chwili obecnej w kolejce znajduje się 12 aktualizacji (ale nadchodzą kolejne), co daje łącznie 40 aktualizacji. Na koniec wymagane jest ponowne uruchomienie komputera. Zostaniesz wtedy ponownie zalogowany jako administrator.

Zakończ program przygotowania systemu (Sysprep).

Gdy już wszystko skonfigurujesz zgodnie ze swoim życzeniem, w oknie „Program przygotowania systemu 3.14“ wybierz opcję „Enable Out-of-Box Experience (OOBE) for System“, postaw haczyk przed„Generalise„, pod nim wybierz„Shutdown“ i kliknij „OK“. Poczekaj, aż system wyłączy się automatycznie.

Po zakończeniu pracy narzędzie przygotowawcze wyłącza system Windows i zamyka również maszynę wirtualną. Oznacza to, że instalacja główna jest już zakończona.

VMWare – nowy WIM, nowy obraz

Uruchom VMware zieloną strzałką startową „Power on this virtual machine“ i ponownie naciśnij dowolny klawisz. Gdy na ekranie pojawi się setup Windows, otwórz wiersz poleceń kombinacją klawiszy[Shift]+[F10].

Najpierw potrzebujemy litery dysku z wirtualnego dysku „lokalnego“, na którym znajduje się instalacja Windows. Aby ją znaleźć, wpisujemy w notatniku poleceń i naciskamy [Enter].

Otwiera się edytor tekstu Notepad. W nim kliknij najpierw na „File – Open“, a następnie na „This PC“ na pasku miejsca. Tutaj można teraz zobaczyć, jaka litera dysku lokalnego obowiązuje.

W naszym przykładzie wirtualny dysk „lokalny“ to D : Zapamiętaj literę dysku z dysku lokalnego w maszynie wirtualnej i zamknij Notepad. Z powrotem w wierszu poleceń wpisz następujące polecenie, aby utworzyć nowy obraz.

d:windowssystem32dism.exe /capture-image /imagefile:d:install.wim /capturedir:d: /name: "Win8Test" /compress:maximum

Litera dysku„d:“ to wirtualny lokalny nośnik danych, na którym znajduje się instalacja systemu Windows. Opcja /imagefile określa lokalizację nowego pliku Wim na maszynie wirtualnej, a /capturedir dysk, na którym zainstalowano system Windows w maszynie wirtualnej. „dism“ musi zapisać obraz na tym samym (wirtualnym) dysku. Aby to zrobić, „dism“ musi być wykonany na wirtualnym dysku twardym i potrzebuje pełnej (wirtualnej) ścieżki do dism. Opis składni można również znaleźć w Microsoft w Technet.

W razie potrzeby dostosuj wirtualną, lokalną literę dysku tutaj i przykładową nazwę, taką jak „Win8Test“.

Poczekaj aż zostanie osiągnięte 100%.

Proces został zakończony pomyślnie.

Wyjdź z wiersza poleceń za pomocą exit i [Enter], opuść maszynę wirtualną za pomocą „Shut Down Guest“.

W VMware kliknij dwukrotnie na „CD/DVD (SATA)“ i zmień teraz z ISO na „Use physical drive“. Kliknij [OK], aby zastosować zmianę.

7. konfiguracja windows 8.1 – drugie uruchomienie

Uruchom VMware za pomocą zielonej strzałki startowej. Tym razem NIE musisz naciskać żadnego klawisza. Uruchom instalację systemu Windows 8.1 do końca. Rozpoczyna się ona od „Region and Language“. Zaraz po tym następuje zapytanie o klucz produktu, które tym razem możesz „pominąć“.

W „Express Settings“ kliknij przycisk „Customise“ i najlepiej ustaw wszystko na„Off„, bo setup Windowsa robisz tylko po to, żeby dostać się do install.wim. W konfiguracji konta Microsoft NIE wpisuj swojego adresu e-mail, tylko utopijny adres e-mail, który w ogóle nie istnieje, abyś mógł założyć konto lokalne, np.sdfasdfsdf@sdfsdfs.de. Windows nie może nic zrobić z adresem e-mail i proponuje Ci link do konta lokalnego. Klikamy na„Kontynuuj bez konta Microsoft„, proponowane są wtedy 2 przyciski – „Spróbuj ponownie“ i„Utwórz konto lokalne„.

Utwórz konto lokalne. Po wylądowaniu na interfejsie kafelków, możesz (ale nie musisz) zakończyć instalację klikając w VMware przycisk„I Finished Installing„.

Zainstaluj VM„Install Tools“ tak, aby działało Copy&Paste, inaczej nie da się skopiować install.wim. Można to zrobić od razu w systemie gościa poprzez dialog run d:setup [OK] lub poprzez przycisk „Install Tools“. Następnie następuje restart.

8. wyłowienie VMware – install.wim

Po wejściu do interfejsu kafelkowego kliknij na kafelek„Desktop„, następnie kliknij dwukrotnie na„This PC“ (w razie potrzeby pokaż ikony pulpitu) i kliknij dwukrotnie na„Local disk (C:)„. Tutaj ostatecznie znajdziesz plik install.wim.

Wystarczy skopiować plik install.wim metodą drag&drop.

9) Zamień install.esd na install.wim

Rozpakuj swój Windows 8.1.ISO (ESD) na prawdziwym dysku twardym C: w folderze, np. „Win8.1PROx86ISO“. Skopiuj install.wim do katalogu „Win8.1PROx86ISOsources“ i usuń install.esd, który znajduje się w tym samym katalogu.

Gotowy jest twój MasterInstall, który teraz zawiera install.wim z twoimi zmianami. Po zainstalowaniu go ustawienia, które zmieniłeś są dostępne dla administratora, podobnie jak programy, które zainstalowałeś i aktualizacje Windows.

Możesz bezpiecznie usunąć swój Windows 8.1.ISO w wersji ESD, możesz również usunąć obraz w maszynie wirtualnej i folder „Windows 8Test“ w „DocumentsVirtual Machines“.

Teraz nowy MasterInstall-8.1 musi być tylko uczyniony bootowalnym.

10 Tworzenie Bootable ISO

Najlepszym narzędziem do użycia jest Oscdimg.

Utwórz nowy folder pod C: i nazwij go ISO. Narzędzie linii poleceń Oscdimg jest częścią „Windows Assessment and Deployment Kit“ (ADK) i może zawierać dwa boot loadery w jednym obrazie. Oznacza to, że ISO może uruchomić się zarówno w środowisku BIOS jak i EFI. Aby nie musieć pobierać całego zestawu, można pobrać małe narzędzie z *tutaj* (64.1 KB). Rozpakuj oscdimg.zip i skopiuj oscdimg.exe do katalogu „system32“. Plik zip oscdimg zawiera również plik txt, który jasno wyjaśnia działanie polecenia.

Poniższe polecenie tworzy bootowalne ISO – nazwę można dowolnie wybrać, my wybraliśmy przykładową nazwę „Win8.1Real“. Polecenie musi być w jednej linii.

Uruchom wiersz poleceń (cmd) jako administrator.

oscdimg -m -o -u2 -udfver102 -bootdata:2#p0,e,bC:Win8.1PROx86ISObootetfsboot.com#pEF,e,bC:Win8.1PROx86ISOefimicrosoftbootefisys.bin C:Win8.1PROx86ISO C:ISOWin8.1Echt.iso

W poleceniu dopasuj „Win8.1PROx86ISO“ do nazwy folderu, a nazwę próbki „Win8.1Real“ do nazwy, którą chcesz.

Po tym, znajdziesz swoje bootowalne ISO w folderze ISO pod C:.

Powinno pojawić się 100%, a następnie „Done“ – dla zakończonych.

W naszym przykładzie „Win8.1Echt.iso“ znajduje się teraz pod C: w folderze „ISO“.

11. Wypal ISO

11.1 Za pomocą narzędzi pokładowych

W systemie Windows 8 obraz można wypalić klikając prawym przyciskiem myszy na plik ISO. Jest on już możliwy do uruchomienia.

11.2 Z ImgBurn

Jeśli posiadasz w systemie program do nagrywania ImgBurn, wybierz pozycję „Write image file to disc“. Następnie wystarczy przeciągnąć i upuścić utworzony wcześniej plik ISO do okna programu. Na koniec klikamy na ikonę wypalania. Ponieważ ISO jest już bootowalne, nie trzeba go ponownie tworzyć, wystarczy normalnie wypalić.

Możesz również wypalić ISO za pomocą innego programu do nagrywania.

Wskazówka: „Jak wypalić pliki ISO“.

Wskazówka: „Szybki przewodnik po wypalaniu“ (burn bootable)

12. lub umieścić na pamięci USB…

Z pamięci USB można bootować w trybie UEFI tylko wtedy, gdy pamięć została sformatowana w systemie FAT32. Jeśli skonfigurujesz MasterInstall zgodnie ze swoimi życzeniami, limit 4 GB w pliku install.wim zostanie szybko przekroczony. Wówczas stick musi zostać sformatowany w NTFS. Ale wtedy stick nie uruchamia się już w trybie UEFI.

Jeśli nadal absolutnie potrzebujesz trybu UEFI, zdobądź 2 pamięci USB. Sformatuj pierwszy pendrive w NTFS, a drugi w FAT32. Na NTFS skopiuj TYLKO install.wim – na FAT32 skopiuj resztę, czyli wszystko poza install.wim. Uruchom komputer z nośnika FAT32. Gdy setup Windowsa się załaduje i zapyta o język, wyciągnij pendrive FAT32, natychmiast podłącz pendrive NTFS do tego samego portu USB i jesteś gotowy do pracy – voila.

13. VirtualBox

VirtualBox Quick Setup:

– New (niebieski przycisk)

– Nazwa: Win8.1ESD

– Typ: Microsoft Windows

– Wersja: Windows 8.1 (32 bit) lub Windows 8.1 (64 bit)

– Rozmiar pamięci: Użyj 1024 MB zalecanego rozmiaru pamięci

– Tworzenie dysku twardego: VHD (Virtual Hard Disk)

– przydzielany dynamicznie

– Rozmiar wirtualnego dysku twardego: 30 GB

Plik Win8.1ESD.vhd (czy jakkolwiek go nazwałeś) znajduje się w katalogu „Portable-VirtualBoxdata.VirtualBoxMachinesWin8.1ESD“ dla wersji portable.

13.1 Ustawienia

W VirtualBoxie możesz zmienić kilka ustawień. Pod „Change“ (pomarańczowy symbol koła zębatego) w sekcji „System“ w zakładce „Motherboard“ zmień kolejność bootowania. Najpierw kliknij na aktywną pozycję„CD/DVD„, tak aby pozycja została podświetlona, i za pomocą małego przycisku „strzałka w górę“ kliknij na nią, aż CD/DVD znajdzie się na górze. Kliknij na „OK“, aby zmiana została zaakceptowana.

W sekcji „Mass Storage“ kliknij najpierw na napęd CD/DVD (pusty), a następnie po prawej stronie w sekcji„CD/DVD Drive“ kliknij na mały krążek DVD i wybierz „Select file for virtual CD/DVD media…“. Wybierz swój Win8.1ESD ISO.

W zakładce „Mass storage“, pod napędem CD/DVD, który wcześniej był pusty, zobaczysz teraz swój plik ISO, a pod„saved where:“ ścieżkę do pliku ISO.

W zakładce „Ogólne“ w zakładce „Zaawansowane“ wybierz dwukierunkowe w „Drag’n’Drop“ i to samo w „Współdzielony schowek“. Zatwierdzić przyciskiem „OK“.

Jeśli chcesz, możesz pobrać pakiet rozszerzeń tutaj. Paczkę dodatkową znajdziesz wtedy w zakładce „Plik – Ustawienia globalne – Paczki dodatkowe“.

Aby rozpocząć, kliknij na zieloną strzałkę i naciśnij dowolny klawisz, gdy pojawi się„Press any key to boot from cd or dvd „. VirtualBox będzie teraz uruchamiał się z napędu CD/DVD z włożonym plikiem ISO.

13.2 Procedura

Procedura i zrzuty ekranu są podobne do procedury z VMware:
Teraz wykonaj punkty 2 (Windows Setup), 3 (MasterInstall), 4 (Master Installation – Setup) i 5 (Complete Sysprep). Następnie wykonaj punkt 6 (New WIM, nowe obrazy).

13.3 Kontynuacja zmian

Przed kontynuowaniem punktu 7 (Windows 8.1 Setup – the Second) należy zmienić kilka ustawień.

Po pomyślnym zapisaniu obrazu, wyjdź z VirtualBox. Najpierw zmień kolejność bootowania z„CD/DVD“ na „Disk“ poprzez „Change“ (pomarańczowe koło zębate) – System – Motherboard. Tym razem wybierz aktywowany„Disk“ i kliknij przyciskiem „Strzałka w górę„, aż„Disk“ znajdzie się na górze. W sekcji „Mass Storage“ kliknij na środku, aby podświetlić „CD/DVD Drive“, gdzie nadal znajduje się plik ISO, a następnie kliknij na mały dysk DVD po prawej stronie w sekcji„CD/DVD Drive“ i kliknij na „Remove Media„, aby napęd CD/DVD ponownie pokazał „pusty“ na środku. Następnie kliknij na „OK“, aby zmiany zostały zastosowane. Uruchom VirtualBox poprzez zieloną strzałkę, tym razem NIE musisz naciskać żadnego przycisku.

Co „Install Tools“ dla Copy&Paste są dla VMware, rozszerzenia dla gości (VBoxWindowsAdditions.exe) są dla VirtualBox. Musisz zainstalować rozszerzenia dla gości w systemie gościa w zakładce „Devices“ ->„Insert medium with guest extensions“. Następnie wymagane jest ponowne uruchomienie systemu.

14.4 cd.

Kontynuuj punkt 7 (Windows 8.1 Setup) i punkt 8 (wyłowienie install.wim).
Zamiast punktu 8 (wyłowienie pliku install.wim) możesz również kontynuować punkt 14.5 (dodanie wirtualnego dysku twardego w zarządzaniu dyskami).

14.5 Dodawanie wirtualnego dysku twardego w Zarządzaniu dyskami

Otwórz zarządzanie dyskami: Za pomocą kombinacji klawiszy[Windows]+[R] na pulpicie otworzy się okno uruchamiania, wpisz diskmgmt.msc i kliknij na [OK] – jesteś już w zarządzaniu dyskami. W sekcji„Akcja“ wybierz„Dołącz wirtualny dysk twardy„. W polu„Lokalizacja“ podaj ścieżkę do pliku VHD lub wybierz ścieżkę do VHD poprzez „Przeglądaj“ i kliknij na „OK“.

Otwiera się „Nośnik danych 3“ – w naszym przykładzie z (J:) i (I:) i pokazuje zawartość.

Następnie za pomocą Eksploratora Windows można skopiować z tego miejsca plik install.wim.

Następnie należy przejść do zarządzania nośnikiem danych.

Zarządzania dyskami nie można znaleźć od razu. Jest ono ukryte w Panelu sterowania w Narzędziach administracyjnych w Zarządzaniu komputerem. Można go również uruchomić ręcznie poprzez Start -> diskmgmt.msc lub dodać do menu kontekstowego „KOMPUTER“ lub Mój komputer (patrz archiwum porad WinTotal „Dodawanie Zarządzania dyskami do menu kontekstowego „KOMPUTER“ lub Mój komputer“).

Następnie możesz usunąć (J:) i (I:) klikając prawym przyciskiem myszy na „Delete Volume“. Następnie kliknij prawym przyciskiem myszy na „Wolumen 3“ po dalekiej lewej stronie i kliknij „Odłącz wirtualny dysk twardy“. Potwierdź komunikat.

Po tym czasie nowe woluminy lub nośniki danych 3 ponownie zniknęły.

Po tym następuje punkt 9 (Koniec instalacji.esd) i wreszcie punkt 10 (Utwórz bootowalne ISO), punkt 11 (Wypal ISO) i punkt 12 (Na pendrive).

15 Hyper-V

W przypadku Hyper-V nie robimy szybkiej konfiguracji jak w przypadku VMware i VirtualBoxa, ale wchodzimy w bardziej szczegółową. Hyper-V jest dostępny tylko na systemach 64-bitowych i tylko w edycjach Professional i Enterprise systemu Windows 8 i korzysta ze znanego już formatu VHD.

Hyper-V nie jest automatycznie instalowany z systemem Windows 8. Aby to zrobić, musisz najpierw wywołać„Aktywuj lub dezaktywuj funkcje systemu Windows“ w „Programy i funkcje“ w Panelu sterowania i całkowicie zainstalować „Hyper-V“. W ramach Hyper-V aktywuj dodatkowo „Hyper-VPlatform“ i„Hyper-V Management Tools“ i kliknij„OK“.

Po instalacji najlepiej utworzyć skrót na pulpicie, ponieważ Hyper-V Manager nie umieszcza się na powierzchni UI systemu Windows 8, jak to ma miejsce w systemie Windows 8.0. W przypadku skrótu, w rubryce„Podaj lokalizację elementu“ wpisujemy następujące dane ->.

%windir%system32mmc.exe wpisać „%windir%system32virtmgmt.msc“ .

Dla nazwy skrótu wybierz Hyper-V Manager.

Otwórz Hyper-V Manager na pulpicie. Po prawej stronie znajduje się pasek akcji do ustawiania i edycji komputerów wirtualnych. Użyj„New„, aby utworzyć nowy komputer wirtualny.

Menedżer Hyper-V – Nowy

Następnie poniższy kreator poprowadzi Cię przez konfigurację.

Podaj nazwę i ścieżkę dostępu do pamięci masowej. NIE klikaj jeszcze na „Finish“.

Przejdź do „Allocate Memory“ i wpisz co najmniej 1024 MB, następnie przejdź do „Configure Network“.

W sekcji „Configure network“ pozostaw domyślne ustawienie „Not connected“. Później trzeba będzie dostosować to ustawienie, aby maszyna wirtualna mogła korzystać również z dostępu do Internetu.

W sekcji „Podłącz wirtualny dysk twardy“ wybierz pozycję „Utwórz wirtualny dysk twardy“ i wprowadź nazwę, ścieżkę i rozmiar.

Przechodzimy do „Opcje instalacji“ i wpisujemy ścieżkę do dysku ESD Windows8-ISO, teraz klikamy „Zakończ“.

W zakładce „Settings – BIOS“ zmień kolejność bootowania. Wybierz„Start BIOS from IDE“ i w prawym oknie pod „Boot order“ wybierz CD i klikaj przycisk „Up“ aż CD będzie na górze.

Jeśli maszyna wirtualna dla projektu ma mieć również dostęp do Internetu, np. w celu zainstalowania niezbędnych aktualizacji lub programów, należy najpierw dostosować wirtualny przełącznik, a następnie połączenie sieciowe utworzonej wcześniej maszyny wirtualnej w Ustawieniach -> Karta sieciowa.

External oznacza, że maszyna wirtualna zachowuje się w sieci jak prawdziwy komputer. Z kolei Internal to tryb pracy, w którym maszyny wirtualne mogą komunikować się ze sobą i z hostem, ale nie z zewnątrz. Private natomiast całkowicie izoluje maszynę wirtualną od hosta, dzięki czemu możliwa jest tylko komunikacja między maszynami wirtualnymi.

W naszym projekcie używamy External, ponieważ maszyna wirtualna powinna mieć również możliwość komunikacji z internetem w celu aktualizacji.

Przed uruchomieniem maszyny wirtualnej można dostosować inne ustawienia, takie jak połączenie sieciowe. Aby to zrobić, wybierz Virtual Machine, a następnie kliknij Settings. W sekcji Karta sieciowa wybierz przełącznik, który utworzyłeś wcześniej.

Uruchom

Aby uruchomić maszynę wirtualną w Hyper-V, należy wybrać opcję „Connect“. Teraz wystarczy postępować tak, jak opisano dla VirtualBox.

Podobnie jak VirtualBox, Hyper-V używa VHD(x) jako formatu plików dla wirtualnych dysków twardych, które można otworzyć bezpośrednio w Windows 8. Zamontuj obraz bezpośrednio w systemie Windows 8 i zamontuj nowy wirtualny dysk jako dysk fizyczny.

Wnioski

Dlaczego Microsoft nie zawsze używa install.wim pozostaje dla nas niejasny. W każdym razie potrzeba dużo wysiłku, aby wyprasować tę okoliczność.