„Pulpit zdalny Windows“ już zintegrowany z systemem Windows pozwala na zdalną konserwację lub kontrolę systemu Windows. Poniższy artykuł opisuje, jak skonfigurować tę funkcję, gdzie mogą pojawić się problemy i jakie są dostępne alternatywy.

1. to jest Pulpit zdalny systemu Windows

Pulpit zdalny Windows to funkcja zintegrowana z systemem Windows, za pomocą której można uzyskać dostęp do komputera z systemem Windows i zdalnie sterować nim z innego komputera. Microsoft wykorzystuje do tego celu zastrzeżony protokół Windows Remote Desktop Protocol (RDP), który składa się z komponentu serwerowego i klienckiego. Usługa serwera nosi nazwę Remote Desktop Services i jest częścią systemu operacyjnego od czasu Windows XP.

Klienty umożliwiające dostęp do RDP są dostępne zarówno dla systemu Windows, jak i dla innych systemów, takich jak Linux, Mac, a nawet Android i iOS. Możliwa jest również sytuacja odwrotna, że z Windowsa poprzez RDP uzyskuje się dostęp do komputera z systemem Linux. Wymaga to jednak uruchomienia tam usługi serwerowej (na przykład XRDP), która korzysta z protokołu RDP, co opisaliśmy w naszym poradniku „Dostęp do Raspberry PI przez Remote Desktop z Windows 10“.

Jednak usługę serwera można zainstalować także na dowolnej innej dystrybucji Linuksa, np. Ubuntu, i kontrolować te systemy zdalnie za pomocą Windows Remote Desktop.

Jeśli usługa jest aktywna, użytkownicy z nazwami użytkowników i hasłami mogą połączyć się z systemem z zewnątrz, tak jakby byli zalogowani lokalnie. Oznacza to, że nie uzyskuje się dostępu do uruchomionych sesji użytkownika, jak w przypadku innych programów do zdalnej obsługi, lecz loguje się zdalnie do systemu Windows jako użytkownik.

1.1 Program Windows Remote Desktop nie jest dołączony do wszystkich edycji systemu Windows.

Program Windows Remote Desktop nie jest zawarty w domowych edycjach systemu Windows. W tych systemach znajdziesz jedynie funkcję Windows Remote Support, która wysyła zaproszenie do użytkownika. Funkcję tę znajdziesz w klasycznym Panelu sterowania w sekcji System.

Zaproszenie jest zapisane jako plik i należy je wysłać pocztą jako załącznik. Ponieważ jednak zaproszenie zawiera lokalne IP systemu, a nie adres IP przydzielony przez dostawcę internetu, Pomoc zdalna nie znajduje połączenia. Dlatego radzimy raczej skorzystać z alternatywnych rozwiązań dla Windows Remote Desktop.

2 Aby skonfigurować program Windows Remote Desktop

2.1 Aktywacja programu Remote Desktop

Aby korzystać z Pulpitu Zdalnego w systemie Windows, należy aktywować dla niego usługę. W systemach Windows 10 i Windows 11 przejdź do Ustawienia -> System -> Pulpit zdalny.

W Windows 7 niezbędną funkcję znajdziemy we właściwościach systemu na zakładce „Remote“.

Jeśli aktywujesz Remote Desktop, użytkownicy mogą w zasadzie łączyć się z systemem z zewnątrz. Windows oferuje wtedy jeszcze więcej funkcji, na przykład włącza widoczność systemu w sieci lokalnej, aby umożliwić automatyczne połączenie zdalne.

2.2 Wybieranie lub tworzenie użytkownika

W kolejnym kroku należy wybrać konta użytkowników, którzy mają mieć zdalny dostęp do komputera. Najpierw kliknij na link tekstowy „Wybierz użytkownika“ (1), następnie na „Dodaj“ (2) i w trzecim kroku na „Zaawansowane“ (3).

W poniższym dialogu kliknij „Szukaj teraz“, a otrzymasz listę wszystkich lokalnych kont użytkowników z komputera.

Wybierz tutaj użytkowników, którzy również mają prawo do zdalnego dostępu do komputera. Wymaga to, aby użytkownicy ci zostali wcześniej utworzeni w systemie. Wymagane do tego funkcje można znaleźć w ustawieniach w sekcji Konta.

W tym celu należy kliknąć na „Dodaj kolejną osobę do tego komputera“. W kolejnym dialogu wprowadź dane dostępowe ich konta Microsoft lub kliknij „Nie znam danych logowania tej osoby“, aby utworzyć konto lokalne w systemie Windows.

2.3 Łączenie się ze zdalnym komputerem

Aby połączyć się z udostępnionym wcześniej zdalnym pulpitem, potrzebny jest klient RDP na innym systemie. W systemie Windows jest on już dołączony jako połączenie pul pitu zdalnego i może być również uruchomiony poprzez mstsc.exe.

W celu uzyskania dostępu należy podać lokalny adres IP lub nazwę komputera zdalnego systemu oraz nazwę użytkownika. Następnie należy wprowadzić hasło i uzyskać dostęp do zdalnego komputera z systemem Windows.

W sieciach prywatnych zgłaszany jest błąd certyfikatu, ale możesz go zignorować i zgodzić się, jeśli ufasz źródłu.

Uwaga: Jeśli zamiast obecnie używanego konta użytkownika potrzebne jest inne, należy w zapytaniu o hasło wybrać pozycję „Użyj innego konta“ w zakładce „Więcej opcji“, a następnie wpisać dane dostępowe użytkownika w systemie zdalnym, który został upoważniony do Remote Desktop.

Wówczas użytkownik zostanie zalogowany do zdalnego systemu z tymi danymi. Użytkownik, który może być już zalogowany, zostanie wtedy po zapytaniu wylogowany na czas.

2.4 Dostosowywanie połączenia zdalnego

Przed połączeniem można dostosować rozmiar i głębię kolorów pulpitu w zakładce Display (Wyświetlacz), użyć lokalnych drukarek i schowka dla zdalnego komputera w zakładce „Local resources“ (Zasoby lokalne) oraz wyłączyć efekty i wyświetlacze w zakładce „Performance“ (Wydajność), aby poprawić szybkość połączenia.

Poniższy film wyjaśnia jak skonfigurować i połączyć się z Windows Remote Desktop:

3. ograniczenia i problemy związane z pulpitem zdalnym

Windows Remote Desktop działa dobrze w sieci lokalnej, ale nie przez Internet. W ustawieniach domyślnych RDP używa portu 3389 na TCP i UDP. Port można zmienić poprzez bazę danych rejestru w ścieżce

HKEY_LOCAL_MACHINESYSTEMCurrentControlSetControlTerminal ServerWinStationsRDP-Tcp

zmieniając wartość wpisu „PortNumber“, ale musisz zwolnić ten port w zaporze z routera i przekierować go do lokalnego komputera w sieci.

To z kolei stanowi naszym zdaniem bardzo duże zagrożenie dla bezpieczeństwa, gdyż usługa RDP jest również wielokrotnie znana jako brama do ataków na systemy Windows.

Dlatego odradzamy używanie Windows Remote Desktop do dostępu zewnętrznego, zwłaszcza że istnieją lepsze i prostsze alternatywy.

4 alternatywy dla programu Pulpit zdalny systemu Windows

Przedstawiliśmy już porównanie darmowego oprogramowania do zdalnej konserwacji do użytku prywatnego. Ponadto istnieją inne narzędzia do tego zadania, jak pokazuje nasza sekcja zdalnej konserwacji w plikach do pobrania. Naszym faworytem jest wyraźnie TeamViewer. Oprogramowanie, które jest bezpłatne do użytku prywatnego, jest jednym z najczęściej używanych rozwiązań do zdalnej konserwacji na całym świecie. Nie bez powodu: TeamViewer jest bardzo prosty w obsłudze i można go bardzo łatwo skonfigurować również przez Internet. Po zainstalowaniu (istnieje również wersja przenośna), uruchom klienta TeamViewer.

Na ekranie pojawi się Twój identyfikator, a także hasło. Aby uzyskać dostęp do Twojego komputera, zdalny komputer potrzebuje tego identyfikatora i hasła, które należy wpisać w polu „Remote control“.

Aby nawiązać połączenie, TeamViewer wykorzystuje własną sieć serwerów, która początkowo służy do mapowania całej komunikacji między zdalnymi partnerami. Właściwy ruch danych jest następnie szyfrowany przez normalne porty internetowe. Dzięki temu TeamViewer działa również przez zapory ogniowe, routery i sieci NAT, bez konieczności wprowadzania jakichkolwiek zmian w tym zakresie.

Połączenie zdalne jest wyświetlane we własnym oknie hosta i oferuje wiele innych funkcji za pomocą paska przycisków. Aktualny użytkownik pozostaje zalogowany, a Ty wirtualnie przejmujesz kontrolę na odległość.

W poniższym filmie znajdziesz opis jak korzystać z TeamViewera pod systemem Windows.