HDCP oznacza „High-bandwidth Digital Content Protection“ i odnosi się do systemu szyfrowania cyfrowego, który przesyła pliki audio i wideo zabezpieczone przez DVI, HDMI i DisplayPort. Proces szybkiego szyfrowania został opracowany przez firmę Intel w 2003 roku i jest częścią połączenia HDMI. Tutaj wyjaśniamy, jak działa zabezpieczenie przed kopiowaniem HDCP i jak ta technologia jest wykorzystywana.
Spis treści
1. Jak działa HDCP?
System HDCP opiera się na procedurach kryptograficznych i działa w oparciu o 40 kluczy na urządzenie. Nadajnik i odbiornik (na przykład odtwarzacz płyt Blue-Ray i Smart TV lub komputer i monitor) łączą się i identyfikują poprzez „handshake“ za pomocą swoich chipów dekoderów. W tym celu producenci zlecają certyfikację swoich urządzeń firmie Digital Content Protection LLC. Następnie otrzymują 56-bitowy klucz dla zintegrowanego dekodera.
Jednocześnie chipy dekoderów zapobiegają nadużywaniu HDCP, ponieważ określają okres ważności klucza transmisji. Można go jednak zmienić (np. w czasie trwania filmu), jeśli upłynął lub jeśli urządzenie ma być wymienione.
Część klucza na nośniku (np. DVD lub Blue-Ray) nazywana jest„blokiem klucza nośnika“. Aby urządzenie odtwarzające mogło odszyfrować treść, potrzebuje drugiej części, zwanej „blokiem klucza urządzenia“. Dzięki temu treści podlegające ochronie przed kopiowaniem nie mogą być nagrywane z zewnątrz.
Dobrze wiedzieć: W pewnych okolicznościach może się zdarzyć, że urządzenia DVI i HDMI nie mogą znaleźć wspólnego klucza i nie ma transmisji. W takich przypadkach problem można rozwiązać jedynie poprzez zastąpienie urządzenia DVI urządzeniem HDMI.
Gdzie umieścić zabezpieczenie przed kopiowaniem HDCP?
W przemyśle filmowym HDCP jest obecnie obowiązkowy dla wszystkich urządzeń HD. Płyty Blue-Ray nie są w ogóle odtwarzane bez obsługi HDCP. Z kolei nadawcy telewizyjni nadal w większości nadają bez szyfrowania. W najbliższej przyszłości jednak wszystkie treści mają być nadawane w formie zaszyfrowanej.
Wszystkie obecne telewizory, HDTV boxy, odtwarzacze DVD lub Blue-Ray, a nawet konsole do gier są już standardowo wyposażone w odpowiednie klucze dekoderów, których łącznie jest ponad miliard.
Szyfrowanie nie zmienia przesyłanego sygnału wideo, służy jedynie do otwarcia kanału wideo. Transmisja obrazu z HDCP odbywa się w wysokiej rozdzielczości i w doskonałej jakości kolorów.
Od 2015 roku istnieje nowsze zabezpieczenie przed kopiowaniem z HDCP 2.2. Zostało ono zoptymalizowane pod kątem wyświetlania treści 4K i ma za zadanie chronić przede wszystkim treści Ultra HD przed nieautoryzowanym kopiowaniem. Nowy standard jest również wykorzystywany przede wszystkim w obszarach VoD i streamingu.
Warunkiem koniecznym do wykorzystania HDCP 2.2 jest jednak to, aby wszystkie urządzenia lub komponenty biorące udział w projekcie również mogły przetwarzać ten protokół (łańcuch odtwarzania obejmuje nie tylko telewizory, TV sticki, odtwarzacze i amplitunery, ale także soundbary czy głośniki, przez które sygnał jest zapętlany). W przeciwnym razie ekran pozostaje czarny. Ponadto standard nie jest kompatybilny wstecz ze starszymi kodowaniami HDCP 1.x.
W blokach startowych jest już następca obecnego standardu – HDCP 2.3, który ma być stosowany dla treści o rozdzielczości do 8K.
Good to know: Jeśli Twoje źródło odtwarzania obsługuje HDCP 2.2, ale Twój telewizor nadal pracuje ze starym protokołem 1.4, zabezpieczenie przed kopiowaniem można obejść za pomocą tzw. dwukierunkowego konwertera HDCP.
W poniższym filmie na YouTube znajdziesz podsumowanie informacji o HDCP 2.2